صادق وباقر عليهما السّلام كه فرمودند : مراد از مؤمنان ، مائيم « 1 » . ودر مجالس شيخ طوسي وبصائر الدرجات وتفسير عياشى از حضرت باقر عليه السّلام روايت نموده‌اند كه : روزى حضرت رسول صلّى اللّه عليه وآله وسلّم در ميان جمعى از صحابه نشسته بود وفرمود كه : بودن من در ميان شما خير است از براي شما ومفارقت نمودن من از شما خير است از براي شما ، پس جابر انصارى برخاست وگفت : يا رسول اللّه ! بودن تو در ميان ما معلوم است كه خير است از براي ما ، پس چگونه مفارقت تو خير است از براي ما ؟ حضرت فرمود كه : بودن من در ميان شما خير است از براي شما به جهت آنكه خدا فرموده وَما كانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَأَنْتَ فِيهِمْ وَما كانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ « 2 » يعنى : « نبوده است كه خدا عذاب كند ايشان را وحال آنكه تو در ميان ايشان باشى ، ونبوده است كه خدا عذاب كنندهء ايشان باشد وحال آنكه ايشان استغفار مىكنند » ، حضرت فرمود كه : يعنى عذاب ايشان به شمشير مىكنند ؛ وامّا خير بودن مفارقت من شما را براي آن است كه اعمال شما در هر روز دوشنبه وپنجشنبه بر من عرض مىشود ، اگر عمل نيكى از شما مىبينم حمد مىكنم خدا را بر آن ، واگر عمل بدى مىبينم طلب آمرزش مىكنم از براي شما « 3 » . ودر مجالس شيخ وبصائر به سند معتبر روايت كرده‌اند كه : ابن اذينه از حضرت صادق عليه السّلام سؤال نمود از تفسير قول خدا وَقُلِ اعْمَلُوا فَسَيَرَى اللَّهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُ وَالْمُؤْمِنُونَ ، فرمود كه : مراد از مؤمنان ، مائيم « 4 » . وأيضا شيخ در مجالس وديگران به سندهاى معتبر از داود بن كثير روايت نموده‌اند كه گفت : روزى در خدمت حضرت صادق عليه السّلام نشسته بودم ، حضرت ابتدأ فرمود بدون آنكه من سؤال كنم : اى داود ! عرض شد بر من اعمال شما در روز پنجشنبه پس ديدم در آنچه عرض شد بر من صله واحسانى كه تو نسبت به فلان پسر عمّ خود كرده‌اى پس شاد

--> ( 1 ) . بصائر الدرجات 427 ؛ مناقب ابن شهرآشوب 4 / 432 ؛ تفسير عياشى 2 / 109 ؛ كافى 1 / 219 . ( 2 ) . سورهء انفال : 33 . ( 3 ) . امالى شيخ طوسي 408 - 409 ؛ بصائر الدرجات 444 ؛ تفسير عياشى 2 / 54 . ( 4 ) . امالى شيخ طوسي 409 ؛ بصائر الدرجات 427 .